Hartritmestoornissen

Lies is 19 als ze een korte periode de pil gebruikt. Vrijwel direct ontwikkelt ze migraineaanvallen die ze daarvoor niet kende en omdat dit als een bijwerking van de pil […]

Lies is 19 als ze een korte periode de pil gebruikt. Vrijwel direct ontwikkelt ze migraineaanvallen die ze daarvoor niet kende en omdat dit als een bijwerking van de pil bekend staat, stopt ze hier na 2 maanden weer mee. Helaas verdwijnt de migraine niet en een aantal wanhopige aanvallen later vraagt ze haar huisarts om raad. Hij schrijft Cafergot voor. (Dit middel is inmiddels vanwege ernstige bijwerkingen uit de handel genomen.) Het is een paardenmiddel en helpt dus prima tegen de migraine. De dagen daarna is Lies wel helemaal ‘total loss’ vanwege de bijwerkingen, maar goed je moet wat….

Langzaam maar zeker, steeds vaker en opvallender merkt Lies, inmiddels 23 jaar,  dat haar hartritme van slag is. Een slag overslaan, een roffel achter elkaar, een moment van stagnatie -doet-ie het wel of doet-ie het niet?- en daarbij een meer en meer unheimlich gevoel. Lies is 30 jaar, heeft drie kinderen gekregen na perfecte zwangerschappen en dito bevallingen. In de zwangerschappen klopt haar hart perfect.  In de week voor de menstruatie zijn de hartritme stoornissen heel heftig. Er is dus zeker een hormonale link. De pil, zwangerschappen en menstruatieperioden.

Omdat de hartritmestoornissen haar bijna uitputten tijdens het dagelijks runnen van huishouding en gezin, bezoekt ze opnieuw haar huisarts die haar doorverwijst naar de cardioloog. Deze doet de standaard onderzoeken en voert de testen uit die protocollair voorgeschreven zijn. Het is in déze tijd dat Lies op de school van haar kinderen in gesprek komt met een ‘collega’ moeder. Ze vertelt over haar hartritmestoornissen,  het bezoek aan de cardioloog en welke invloed dit heeft op haar dagelijkse leven.

‘Heb je wel eens aan homeopathie gedacht?’ vraagt deze moeder?   Dit was nieuw voor Lies, maar ze besloot het, na wat meer informatie, een kans te geven en maakte een afspraak.
Wonderlijk z’n homeopathisch consult. Het leek werkelijk alsof deze homeopaat in haar hele leven geïnteresseerd was, zoveel vroeg hij. En ook zoveel over dingen die er écht toe deden!  Over haarzelf!  Wezenlijke vragen, terugkijkend in haar leven, over haar ouders en de klachten die zij hadden, emotionele belevingen, voedingspatroon en voor- en afkeuren. Wat vind je lekker? Hoe slaap je? Welke houding? En ruim anderhalf uur later ging Lies vol indrukken naar huis, innerlijke het besluit nemend dat ze deze behandeling in ieder geval een kans wil geven. Als ze de middelen neemt, voelt ze gelijk reactie. Heel bijzonder…

In deze zelfde periode spreekt Lies een bevriend apotheker. Ze vertelt hem van haar bevindingen, van de reguliere onderzoeken en hij  vertelt haar dat de cardioloog haar zeer waarschijnlijk medicijnen gaat geven tegen hartritmestoornissen. ‘Deze medicijnen,’ zo vervolgt hij zijn betoog, ‘mag je nooit meer gaan stoppen. Ze nemen als het ware de functie van het hart over. Ze zorgen er voor dat het hartritme op een ‘kunstmatige’ manier in stand gehouden wordt. Dat betekent dat het hart het niet meer zelf doet en daardoor ook als het ware haar herinnering verliest over hoe het moet. Zou je dan stoppen met de medicatie tegen hartritmestoornissen, dat gaat het hart stilstaan, doodeenvoudig omdat het niet meer weet wat het moet doen.’

Hmmmm…..geen verhaal om vrolijk van te worden. ‘Weet goed wat je doet’ adviseert hij Lies. ‘je bent nog jong en eigenlijk té jong om je hele leven aan de medicijnen te zitten’…
Een overweging waard!

Op de 2e afspraak bij haar cardioloog, adviseert deze zoals voorspelt dat Lies medicijnen krijgt en deze altijd moet blijven gebruiken. Lies slikt, hoe kun je nu het meest respectvol reageren en uitleggen dat ze toch nog liever andere wegen bewandelt dan nu te kiezen voor een levenslang medicijngebruik? Ze probeert het, legt uit wat haar overwegingen zijn en ziet tot haar grote schrik dat de cardioloog het dossier dichtklapt. ‘ Nou, dan hoeft u hier niet meer terug te komen’, is zijn reactie.  Lies slikt opnieuw en raapt wat wanhopige moed bij elkaar: ‘ Dat vind ik jammer’ zegt ze. ‘Het heeft niets met u te maken, ik vind mezelf gewoon nog veel te jong om mijn hele leven medicijnen te moeten slikken. Ik wil zo graag eerst naar andere wegen zoeken…’

Tot haar grote vreugde opent de Cardioloog haar dossier weer en schrijft iets op. Hij kijkt haar aan en zegt met een milde blik in zijn ogen: ‘Dat is goed. Ik begrijp je en als het niet lukt en je hebt me nodig, ben je altijd van harte welkom….’

Opgelucht gaat Lies naar huis en vervolgt haar bewust gekozen homeopathische traject. Het lukt, na ruim een jaar behoren de hartritmestoornissen voorgoed tot de verleden tijd. Ze blijft wel onder behandeling en blijft haar homeopaat z’n 3 á 4 keer per jaar bezoeken. ‘Een soort APK’, grapt ze dan. ‘Om te zorgen dat het ook nooit meer terugkomt!’