Het bleek borstkanker te zijn…

In juni 2008 ontdekte ik in mijn linkerborst een grote zwelling. Na verder onderzoek bleek het borstkanker te zijn. Toen ik deze boodschap kreeg werd alles om mij heen stil. […]

In juni 2008 ontdekte ik in mijn linkerborst een grote zwelling. Na verder onderzoek bleek het borstkanker te zijn. Toen ik deze boodschap kreeg werd alles om mij heen stil. Alsof de tijd stilstond. Ik durfde niet verder te kijken dan dàt moment . Maar de tijd staat niet stil en ik moest moeilijke beslissingen nemen.  Want voor een vrouw is een borstamputatie heel ingrijpend. Maar het ging om mijn gezondheid, en plotseling was ik mij heel  bewust van mijn grenzen en van mijn sterfelijkheid…  Ik moest voor mijzelf de keuze maken: laat ik mij opereren of niet? Regulier gezien heb je geen keuze, dan doorloop je het hele traject:  operatie-bestraling-chemotherapie. In de filosofie van de klassieke homeopathie passen deze behandelingen totaal niet!  De keuze om voor de operatie te kiezen was zwaar.

Ik heb veel vertrouwen in de homeopathische behandelwijze en de reguliere behandeling staat daar haaks op!  Ik had het gevoel in een spagaat te zitten… Toch heb ik er voor gekozen om mij te laten opereren. Een borstamputatie met verwijdering van de lymfeklieren. De reguliere behandeling van borstkanker is vergevorderd maar de therapie breekt wel je immuunsysteem af. Homeopathie maakt het immuunsysteem juist sterk en voor mijn gevoel zou ik met homeopathische behandeling er naast beter door de reguliere behandeling komen. Voor de operatie ben ik met homeopathische middelen begonnen. Een middel wat helpt bij trauma en een middel wat je lichaam helpt om zo snel mogelijk de stoffen van de narcose te verwijderen, zodat je minder last hebt van misselijkheid en vermoeidheid.  Tijdens het verwijderen van de okselklieren wordt een gevoelszenuw doorgesneden. Dit veroorzaakt na de operatie veel zenuwpijn.  Ik heb in het ziekenhuis slechts één keer pijnmedicatie gekregen (paracetamol) in het infuus. Daarna kon ik alles met de homeopathische middelen opvangen. In het begin gebruikte ik ze om het kwartier. Ik ben op vrijdag 8 augustus geopereerd, en ik had een drain voor de borstwond en een drain voor de okselklieren. Zaterdagmorgen mochten die er al uit, het  bloedde nagenoeg niet meer! Ik mocht zaterdagmiddag al naar huis! Ik voelde me heel goed, de wond genas goed, ik had weinig last van vochtophoping in de wond. Er is slechts twee keer gedraineerd.

Het zag er allemaal heel rustig uit. De uitslagen van het weefselonderzoek waren gunstig. De lymfeklieren waren schoon! In  eerste instantie zou alleen radiotherapie volgen. De tumor had wel een doorsnee van meer dan drie centimeter en dan wordt ook nog chemotherapie geadviseerd. Toen de wond goed genezen was startte de radiotherapie. Deze is heel heftig voor de huid en kan verbranding geven. Ik begon weer met een middel wat hier specifiek bij helpt. Op de afdeling Radiotherapie werd geadviseerd om de huid te poederen. Dit droogt de huid erg uit. Ik heb gevraagd of ik mocht ‘smeren’ met een homeopathische wondzalf en dat werd goed gevonden.  Deze zalf is vettig en houdt de huid in veel betere conditie dan talkpoeder! Van radiotherapie kun je ernstige vermoeidheidsverschijnselen krijgen, en soms zijn die na de behandeling blijvend. Ik heb daar helemaal geen last van gehad. Maar nu moest ik de beslissing nemen of ik ook nog chemotherapie zou gaan doen. Ik had al de ervaring dat ik met homeopathische behandeling heel goed door de operatie en  bestraling was gekomen, dus die hele moeilijke afweging om ook nog chemotherapie te gaan doen heb ik toch gemaakt. In november 2008 ben ik gestart. Elke drie weken een infuus met chemische middelen!  Weer met homeopathische behandeling er naast.  De eerste dagen na het infuus was ik erg misselijk, maar ik heb de medicijnen tegen de misselijkheid,  die je van de oncoloog krijgt niet nodig gehad. Deze hebben als vervelende bijwerking dat je last van obstipatie krijgt. Het lichaam heeft het erg zwaar tijdens chemotherapie. Met homeopathische ondersteuning is het beter te verdragen en vol  te houden.  Maar er gebeurt meer als je met chemotherapie begint. Je haren vallen uit en het wordt ineens heel zichtbaar dat je ernstig ziek bent. Emotioneel is dit ook zwaar.

Na de laatste kuur merk je dat je fysiek erg verzwakt bent en het duurt toch een aantal maanden voordat je weer een beetje de oude bent.  Een aantal restverschijnselen zijn nog niet helemaal weg. Bij mij is dat gelukkig niet de  vermoeidheid, maar ik heb nog steeds wat last van gewrichtspijn. De nawerking van de chemokuren  is bij mij in de gewrichten gaan zitten. De homeopathische behandeling gaat heel specifiek in op de klachten van het moment. En niet alleen de fysieke , maar ook de emotionele klachten worden behandeld. Op dit moment gebruik ik nog steeds de middelen omdat de restverschijnselen in mijn gewrichten nog niet helemaal over zijn. Ik wil dat mijn immuunsysteem weer heel sterk wordt! Ik ben heel goed door deze zware periode in mijn leven gekomen, ik kan weer vooruitkijken en plannen maken!  Vorig jaar ben ik verder gegaan met mijn studie klassieke homeopathie en heb in december de theorie afgerond. Nu de praktijk nog!