Neem je intuïtie serieus

Groot was de schrik toen ik, 47 jaar, eind 2008 kort na het overlijden van een goede vriendin als gevolg van uitgezaaide borstkanker zelf een vreemde plek in mijn bost […]

Groot was de schrik toen ik, 47 jaar, eind 2008 kort na het overlijden van een goede vriendin als gevolg van uitgezaaide borstkanker zelf een vreemde plek in mijn bost voelde.  De diagnose borstkanker kwam als donderslag bij heldere hemel. Het ging allemaal erg snel. Achteraf gezien, kon ik het amper bevatten. Borstbesparend of volledige amputatie? Mijn gevoel (intuïtie) zei te kiezen voor het laatste.

Een operatie op oudejaarsdag. Homeopatische ondersteuning en geen pijnstillers nodig gehad. Gelukkig geen uitzaaiingen in de oksel en het bleek een tumor van de minst agressieve vorm te zijn. Wilde het leven mij iets vertellen? Had ik te veel gevraagd van mijzelf? Ik wilde optimaal werken aan herstel van de operatie en schrok dan ook enorm van de vanzelfsprekendheid waarmee de arts mij aangaf dat nu de chemo en daarna de hormoonbehandeling zou volgen. Alle, alle vezels in mijn lijf protesteerden. Intuïtief voelde het niet goed deze preventieve vervolgbehandelingen te doen. Twijfel, angst, lezen, praten, twijfel, angst, lezen, praten en wat zou de arts wel niet zeggen van mijn twijfel over de vervolgbehandeling… Ontzettend fijn dat dit goed bespreekbaar bleek te zijn.

“Bij toeval (of viel het mij toe) kwam ik enkele interessante boeken tegen”

De eerste maanden wandelde ik iedere dag, mooi of slecht weer. Met de goede ervaringen met homeopathie met de kinderen uit het verleden, had ik ook vertrouwen in de ondersteunende homeopatische middelen voor herstel van wond en energie. Bij toeval (of viel het mij toe) kwam ik enkele interessante boeken tegen, waaronder ‘de biografie van een immuuncel’, ‘de helende reis’, ‘chemo of kan ik zelf kiezen’, ‘ziek, beter best’ en ‘de ongelooflijke lever & galblaaszuivering’. Ik besloot de opleiding te gaan doen waarvan de folder al jaren in de kast lag. Wat een positieve energie en inspiratie kreeg ik van de opleiding en van mijn medecursisten en wat genoot ik van mijn leertraject tot transformationeel coach en trainer. Inmiddels bezig met een scholingstraject om mijn droom om directeur van een basisschool te worden te realiseren.

“Wat zijn wij mensen toch complexe wezens”

Mijn partner en ik zijn ons steeds bewuster geworden van wat voeding voor ons mensen betekent en hoe onzorgvuldig we daarmee soms omgaan. Ons boodschappenlijstje en de voorraadkast zien er nu anders uit dan 4 jaar geleden. Ik ben me veel meer bewust dat drukte, stress en ingehouden of onnodige frustratie het lichaam ‘van slag’ kunnen brengen. Wat zijn wij mensen toch complexe wezens. Eén ding is mij wel (weer) duidelijk geworden; neem je intuïtie serieus!